ADOITO seguir con interese as noticias que chegan das cidades ou vilas que visitei algunha vez, sobre todo se están tan lonxe ou son tan cativas que as novas chegan de ano en ano. Hai unhas semanas estivo no centro da actualidade, por unha liorta política, unha delas, Bangkok. A capital tailandesa podería ser un modelo de cidade futurista, desas nas que as autopistas sobrevoan unhas por riba das outras (vin ata catro niveis), onde é habitual ver á xente pola rúa con máscaras e onde un pode estar no centro, relativamente, pero estás no quinto pemento. Ademais, cando vas de turista non ves onde vive a xente normal, senón onde traballa. Recordo que da cidade chamáranme a atención dúas cousas: unha, o incesante ir e vir dos seus habitantes, a xente que era quen de instalar en calquera beirarrúa un posto da cousa máis estraña do mundo (en Chiang Mai, outra das grandes cidades tailandesas, vendían arañas e formigas fritidas), fose a hora que fose. A outra era esa cheirume a podre que de cando en vez saía dos sumidoiros: é curioso, na avanzada Lugo, en pleno centro, algunha vez téñome atopado con ese mesmo cheiro miasmático. Alí atribuíao ao calor húmido; aquí, non sei; será que, no fondo, todas as cidades teñen as mesmas miserias.

Tags: De re varia

Esta entrada se publicó el Martes, 15 de Xuño , 2010 a las 12:53 pm y está clasificada en Edición impresa, Xeral. Puedes seguir las respuestas a través de el feed RSS 2.0. Puedes dejar una respuesta, o trackback desde tu sitio.